Lang leek het erop dat Sam Long of Jonas Schomburg Ironman 70.3 Oceanside zou winnen, maar slechts een week na zijn spectaculaire overwinning bij Ironman 70.3 Geelong heeft Kristian Blummenfelt zojuist ook Ironman 70.3 Oceanside gewonnen. Dat deed hij op bijna identieke wijze: namelijk door razendsnel te rennen, zo achterstand goed te maken en uiteindelijk op indrukwekkende wijze te zegevieren.
Tijdens het zwemmen ontstond er een kopgroepje, maar bleven ook daarachter eigenlijk bijna alle grote namen dicht bij elkaar in de buurt. Als eerste uit het water kwam Marc Dubrick (22:24), direct gevolgd door Jonas Schomburg, Brock Hoel, Josh Lewis, Henry Räppo en Casper Stornes. Iets langer, maar nog steeds kort wachten was het vervolgens op Ben Kanute (+17 seconden) en daar direct weer achter Sam Appleton, Antonio Benito Lopez, Jason West en Kacper Stepniak, terwijl nog een paar seconden later ook Rudy von Berg, Kristian Blummenfelt en Cameron Wurf uit het water kwamen. De enige twee namen die in deze openingsfase echt ontbraken waren die van Gustav Iden en Sam Long; zij liepen respectievelijk 1:26 minuut en twee minuten achterstand op tijdens het zwemmen.
Op de fiets ontstond, gezien het wedstrijdverloop in het water, logischerwijs een grote groep, maar was het Schomburg die een vroege move maakte en een gaatje pakte. Alleen Lewis kon in de eerste kilometers dicht volgen en halverwege waren het dan ook deze twee mannen die – door een klein gaatje van elkaar gescheiden – aan de leiding gingen. Toch waren het vooral Long en Iden die veel opzien baarden; zij waren indrukwekkend naar voren gestoomd en Long lag zelfs al derde, met nog maar 44 seconden achterstand op Schomburg. Iden sloot op zijn beurt aan in de grote groep en volgde op 1:09 minuut.
Ondertussen ging de opmars van Long gestaag door, tot hij niet veel later aanhaakte bij Schomburg. Even bleef hij erachter hangen, maar met nog vijftien kilometer fietsen te gaan, maakte hij toch nog een move, nam de leiding over, en pakte zo nog extra voorsprong op de grote groep. In T2 ging Long ruim twee minuten op die groep aan de leiding, maar zat Schomburg nog wel bij hem. De Duitser maakte in de wisselzone echter een slordige fout en zat te pielen met het aantrekken van zijn sokken, waardoor Long in de eerste loopmeters meteen een voorsprong op hem kon pakken. In de groep die op twee minuten achterstand aan de run begon, zaten onder andere Wurf, Jan Stratmann, Blummenfelt, Iden, Stornes, Jackson Laundry, Kanute, Ben Hoffmann, Lewis en Appleton.
Schomburg ging in de eerste kilometer van het lopen terug voorbij aan Long, die vervolgens zo’n zeven kilometer bleef volgen op ongeveer tien seconden achterstand. Dat was het moment dat Long weer terug naar voren liep en weer aansloot; vanaf dat moment wisselden de twee elkaar constant af in iets wat leek op samenwerken. Dat moest ook wel, want het echte gevaar kwam van achteren. Tussen kilometer vijf en tien snoepte Blummenfelt maar liefst een minuut van zijn achterstand af en halverwege de run was er dus ook nog maar een minuutje achterstand over. En lang zou dat niet duren.
Want, Blummenfelt stoomde door alsof hij onvermoeibaar was. Na 16 kilometer haalde hij Long in, die kort daarvoor was gelost bij Schomburg. De Duitser op zijn beurt wist het toen eigenlijk al en ongeveer een kilometer later zag hij ook de Noorse spierbonk voorbij steken. Nog even haakte Schomburg aan, maar dat duurde welgeteld honderd meter en toen was Blummenfelt gevlogen.
Blummenfelt liep zijn halve marathon in 1:07:01 en won de wedstrijd in 3:40:08. Schomburg werd tweede in 3:40:32 en in de laatste meters ging Stornes voorbij aan Long, waarmee Stornes dus derde werd in 3:41:58.
