Er was geen betere showcase voor een WTCS denkbaar dan vandaag; bij de terugkeer in London stond het ExCeL International Exhibition Centre in vuur en vlam, duizenden toeschouwers gingen totaal uit hun dak en zagen daar een ontketende Cassandre Beaugrand en Matthew Hauser winnen. De thuisfavorieten van vandaag – eigenlijk alle Britse atleten – kwamen er in eigen huis niet helemaal aan te pas. Datzelfde geldt overigens voor de Nederlanders – wellicht met uitzondering van Ian Pennekamp – die ook niet meer dan een bijrol speelden.
Natuurlijk werd er op voorhand rekening gehouden met atletes als Beth Potter en Georgia Taylor-Brown: iedere ronde die zij door het prachtig vormgegeven stadion in de expositiehallen tussen Canary Wharf en London City Airport raceten, klonk er een oorverdovend geluid van joelende supporters. Toch moest de Britse Potter uiteindelijk genoegen nemen met een vierde plaats, terwijl Taylor-Brown daar met een zesde plek nog eens twee plaatjes achter zat. Even daarvoor viel de beslissing in de slotfase, in een wedstrijd die overigens eerst werd gedomineerd door de Amerikaanse Taylor Knibb en Britse Tilly Anema. Zij gingen er met elkaar vandoor op de fiets en bouwden een mooie voorsprong van ongeveer een halve minuut op, maar terwijl het achtervolgende peloton bleef jagen, kwam Anema door een moment van onoplettendheid hard ten val toen ze te kort door een bocht ging en daarbij tegen een pylon fietste. Knibb bleef in de laatste kilometers op de fiets aan de leiding, maar moest in de eerste kilometers van het lopen de snellere vrouwen voorbij laten gaan.
Dat waren vooral Beaugrand, de Duitse Lisa Tertsch en Zweedse Tilda Mansson: bijna de volledige vijf kilometer liepen zij met elkaar richting finish, tot Beaugrand in de slotfase toesloeg en een beslissend gaatje pakte. Zij won de race in een tijd van 56:06, Tertsch volgde als tweede in 56:11 en Mansson volgde als derde in 56:21. De Nederlandse Barbara de Koning begon na het fietsen nog in de grote groep aan de afsluitende run, maar werd daar aan alle kanten voorbij gelopen. Ze finishte als 32e en had een achterstand van 1:50 minuut.
Tekst gaat verder onder afbeelding
Mooi onderonsje Matthew Hauser en Vasco Vilaca
Bij de mannen werd op voorhand al gehoopt op weer een mooi duel tussen kemphanen Matthew Hauser en Vasco Vilaca en de Australiër en Portugees stelden in geen enkel opzicht teleur. Daaraan vooraf ging een swim waarbij eigenlijk iedereen bij elkaar bleef, maar op de fiets ontstonden uiteindelijk toch twee grote groepen. Alex Yee was de grootste afwezige in de kopgroep en voor de Olympisch Kampioen is dat dit jaar niet de eerste keer dat hij niet met de snelste mannen mee kon komen. Tijdens de run werd hij dan wel oorverdovend luid aangemoedigd en eigenlijk op handen gedragen – waardoor hij ook nog wat posities terug won – maar het mocht niet baten richting een topklassering.
Vooraan was het tijdens de run een klein groepje mannen dat de wedstrijd bepaalde; naast Hauser en Vilaca liepen ook Csongor Lehmann, Alberto Gonzalez Garcia, Tjebbe Kaindl en Morgan Pearson – die bijna alles op kop liep – ijzersterk. Toch bleven in de slotfase alleen Hauser en Vilaca over en was het de Australiër die uiteindelijk de snelste benen bleek te hebben.
Hauser won WTCS London in 50:28, Vilaca werd tweede in 50:31 en Lehmann derde in 50:36.
Namens Nederland beleefde Ian Pennekamp een prima race, ware het niet dat dit wel buiten het gezichtsveld gebeurde omdat hij na het zwemmen nét de aansluiting met de eerste groep miste. Daardoor kon hij ook tijdens de run niet al te ver naar voren kijken en werd hij uiteindelijk 22e op 1:29 minuut achterstand. Veel minder fortuinlijk was debutant Niels van Lanen; hij kwam gisteren een paar minuten te laat opdagen bij de atletenbriefing, waardoor hij al vóór de start van de wedstrijd een tijdstraf (10 seconden in T1, red.) kreeg toebedeeld. Door die tijdstraf liep hij de hele dag achter de feiten aan. Hij werd uiteindelijk 51e – laatste – op 4:48 minuut achterstand.
