Een eerste wedstrijd van het seizoen kan veel losmaken: zoveel bleek vandaag wel tijdens Challenge Gran Canaria. Onder serieus zware omstandigheden – het waaide bij vlagen hard en de temperatuur liep ongenadig op – snelden een in tranen zijnde Caroline Pohle naar een prachtige overwinning en een eveneens uitbundige Damien Le Mesnager tekende bij de mannen aan voor zijn eerste profzege ooit.
Pohle huilde al ruim voor ze het finishlint boven haar hoofd tilde; niet zo gek ook, want de Duitse topatlete kende vorig seizoen een naar eigen zeggen ‘lastig jaar’ en wilde vandaag vooral gewoon weer vrijuit kunnen racen. Dat lukte, want ook al moest ze op de fiets nog héél even in de achtervolging, nam ze daar al snel de leiding en zou ze gedurende de dag ook niemand meer terug zien.
Tekst gaat verder onder afbeelding
Makkelijker werd haar uiteindelijke overwinning daar overigens niet van, want het fietsparcours op Gran Canaria is op z’n zachtst gezegd uitdagend, met meer dan duizend hoogtemeters over 90 kilometer, en de soms snoeihard opzettende wind maakte het er niet eenvoudiger op. Om nog maar te zwijgen over de warmte overigens, want alle profatleten spraken na afloop van ongekend lastige omstandigheden die ze niet vaak eerder meemaakten.
Pohle wist haar voorsprong tijdens het fietsen in ieder geval uit te breiden tot een paar minuten en tijdens de run wist ze haar voorsprong te consolideren. Uiteindelijk won ze de race in 4:18:17, terwijl de Franse Anne Sophie Pierre, vorig jaar ook al tweede bij Challenge Gran Canaria, opnieuw tweede werd in 4:21:44. Nikki Bartlett zorgde voor de volgende tranen, want ook zij kwam na een periode van blessureleed en bijna negen maanden niet racen geëmotioneerd over de finish. Bartlett werd derde in 4:24:24. Bekijk hieronder de interviews met de drie dames:
Tekst gaat verder onder afbeelding
Minstens zoveel emotie in mannenrace
Bij de mannen minder tranen, maar minstens zoveel emotie. Voormalig profrenner Damien Le Mesnager, die zich vorig jaar ook al een paar keer goed liet zijn tijdens Challenge races, kwam met een luide schreeuw en een imponerende sprong over de finish. In een tijd van 3:38:09 boekte hij dan ook zijn eerste profzege ooit en daar moest hij tot de laatste meters voor knokken. De wedstrijd werd aanvankelijk hard gemaakt door de Italiaan Michele Bortolamedi, die op voorhand tot favoriet was gebombardeerd en regelmatig snelheden fietste van tussen de 60 en 80 kilometer per uur. Lang ging hij aan de leiding, maar Le Mesnager fietste nóg harder, wist op de fiets zo’n drie minuten te dichten en sloot na circa 70 kilometer bij de koploper aan.
Vanaf dat moment ontstond er een mooi spel tussen de twee, waarbij Le Mesnager en Bortolamedi kop over kop reden en elkaar dus regelmatig afwisselden. Op hoge snelheid hielden ze zich overigens netjes aan de draftingregels en uiteindelijk keerden ze samen in T2 terug. Nog heel even nam Bortolamedi de leiding tijdens de eerste loopkilometers, maar niet lang daarna nam Le Mesnager de leiding terug over en liep hij uiteindelijk naar een prachtige overwinning.
Le Mesnager won in 3:48:09, terwijl Bortolamedi tweede werd in 3:50:05. De Italiaan Michele Sarzilla kende een geweldige halve marathon, won daar een paar posities terug en werd derde in 3:55:31. Bekijk hieronder de interviews met de mannen:
