Ze moesten er allebei voor knokken tot het eind, maar de Britse Harry Palmer en eveneens Britse Lizzie Rayner hebben deze ochtend Ironman 70.3 Swansea gewonnen. In beide gevallen waren de verschillen klein en bracht de afsluitende halve marathon de definitieve beslissing.

Bij de mannen was het Fransman Pierre le Corre die met 22:29 minuut de snelste zwemtijd noteerde, kort gevolgd door onder andere Ollie Turner, Kieran Lindars, Mika Noodt, Josh Lewis en Malachi Cashmore. Na deze zes mannen werd het gat groter en Harry Palmer kwam als dertiende uit het water met een achterstand van 1:16 minuut.

Op de fiets begon vooral Noodt gas te geven, waardoor de Duitser solo aan de leiding kwam. Noodt reed zo sterk, dat hij zijn voorsprong tot meer dan vier minuten zag groeien op een inmiddels behoorlijk grote groep achter hem, die samenklonterde en ondanks die achterstand alles deed om dichterbij te komen. Dat lukte dus niet, maar tóch ging het mis voor Noodt: met nog tien kilometer te gaan kwam de koploper hard ten val en uiteindelijk werd hij – volledig onder de schaafwonden en met een kapotgescheurde trisuit – opgehaald door een ambulance.

Het wegvallen van Noodt zorgde meteen voor een totaal andere dynamiek en dat betekende ook dat Palmer, Lindars, Lewis en de belg Joran Driesen gezamenlijk en als eerste vier atleten aan de afsluitende halve marathon begonnen. Dat leverde meteen ook een spannende strijd op, waar Lindars de man was die het eerste initiatief nam en ook zo’n negen kilometer aan de leiding bleef. Toch volgde Palmer constant op een paar seconden en halverwege de run nam hij de leiding ook daadwerkelijk over. Echt groot werd zijn voorsprong niet, maar uiteindelijk liep Palmer wel naar een prachtige overwinning.

Palmer won in 3:50:27, Lindars werd tweede in 3:51:12 en Driesen werd derde in 3:53:40.

Vrouwenrace: slotstuk eindigt in zinderend secondenspel

Bij de vrouwen werd de run ook een ware thriller, want winnares Lizzie Rayner zag haar voorsprong in de slotfase snel slinken. Daar gingen natuurlijk een swim en bike aan vooraf; in het water klokte Maëla Moisin 24:44, kort gevolgd door Ellie White, India Lee en Jasmine Holmes, terwijl vrouwen als Stephanie Clutterbuck, Megan McDonald, Kate Curran en ook Lizzy Rayner met ongeveer veertig seconden net iets meer toegaven.

Op de fiets was het niet geheel verrassend Lee die in de aanval trok, maar de Britse atlete bleek niet zo sterk als ze ooit eens was. Echt los kwam ze niet en ondertussen reed Rayner misschien wel de rit van haar leven; zij naderde de koploper vooral in de slotfase en kwam zelfs langzij. Eenmaal in T2 ging Rayner met een voorsprong van 32 seconden op Lee richting hardloopschoenen en daarachter volgde Rebecca Anderbury op een derde plaats op 1:29 minuut. Uiteindelijk zou er meer gevaar komen van de Franse Anne-Sophie Pierre, die als vierde aan de run begon en toen een achterstand van 3:09 minuut had.

Terwijl Rayner haar eigen plan trok en uitstekend liep, begon Pierre steeds meer naar voren te lopen en uiteindelijk rukte ze op naar de tweede plaats. In de laatste kilometers werd haar achterstand snel – heel snel zelfs – kleiner, met in de laatste kilometer nog maar een gat van 43 seconden over. Toch was het nét niet genoeg, want ook al snoepte ze daar in de laatste meters nog eens bijna een halve minuut vanaf, hield Rayner nét genoeg marge over om een overwinning bij te schrijven.

Rayner won in 4:23:4.56, terwijl Pierre als tweede volgde in 4:24:11. De Poolse Marta Lagownik, die nóg veel sneller liep dan de vrouwen voor zich, werd derde in 4:24:54.