Oppermachtig: een ander woord is er eigenlijk niet om Jonas Schomburg te beschrijven en de overwinning die hij zojuist pakte bij Challenge Sir Bani Yas. De Duitser had geen boodschap aan de grote namen die achter hem raceten, want trok zijn eigen plan, nam vroeg de leiding en keek niet meer achterom.

De start van Challenge Sir Bani Yas was bijna surrealistisch; in de achtergrond zag je het torenhoge cruiseschip waarin de meeste atleten kort daarvoor hadden overnacht, terwijl de lucht werd gekleurd door een spectaculaire show van de luchtmacht, waarbij diverse straaljagers duizelingwekkende trucs uithaalden. Natuurlijk was het slechts een kleine voorproef van de race die een paar minuten later zou losbarsten en waarbij het tempo meteen in het water hoog lag. Het waren Max Stapley, Henri Schoeman en Jonas Schomburg – allemaal Short Distance specialisten of mannen met een rijke historie op de korte afstand – die als eersten weer aan land kwamen. Op de fiets zagen zij echter wel toppers als Kieran Lindars en Trent Thorpe aansluiten, al was dat niet van lange duur.

Schomburg en Stapley trokken namelijk flink door en zorgden er samen voor dat de kopgroep al binnen twintig kilometer weer uit elkaar begon te brokkelen. Dat had ongetwijfeld niet alleen met het hoge tempo, maar ook met het uitdagende parcours te maken, waarbij in totaal bijna vijfhonderd hoogtemeters werden overwonnen en vooral een aantal steile klimmetjes bepalend waren. Ook Stapley moest uiteindelijk zijn hoofd buigen voor Schomburg, want de Duitser bleef maar pushen en ging er halverwege het fietsonderdeel solo vandoor.

Jammer was het dat de livestream – en ook timing – niet altijd even goed meewerkten, want zeker in het begin van de race misten kijkers daardoor de belangrijkste momenten. Toch was het de hele dag duidelijk dat er geen maat stond op Schomburg, die uiteindelijk met een kleine minuut voorsprong in T2 terugkeerde en toen werd gevolgd door mannen als Josh Ferris, Thorpe, Stapley en ook een zeer sterk fietsende Pieter Heemeryck.

Tijdens de run wist Schomburg zijn voorsprong sterk te handhaven en was het eigenlijk veel spannender wat er achter de koploper gebeurde. Aanvankelijk gingen Ferris, Stapley en Heemeryck zo’n acht kilometer zij aan zij, uiteraard in de strijd om de resterende podiumplaatsen. Terwijl Heemeryck indruk maakte, moest hij Ferris en Stapley na zo’n acht kilometer toch laten gaan. Daarmee was de strijd om de podiumplaatsen overigens zeker nog niet beslist, want Fransman Pierre le Corre leek ondertussen over het parcours te vliegen en rukte steeds verder door naar voren. Na iets meer dan tien kilometer was hij al voorbij aan Heemeryck en sloot hij aan bij Stapley en Ferris. Lang bleef hij niet hangen bij zijn concurrenten, want eigenlijk meteen liep hij aan ze voorbij, waarbij hij dus de tweede plek in de wedstrijd overnam.

Uiteindelijk veranderde het allemaal niks meer aan de hegemonie van Schomburg, die de wedstrijd in 3:13:52 won. Van een wereldrecordtijd was geen sprake, omdat het fietsen (82 kilometer) en lopen (19.8 kilometer) iets korter waren dan bij een normale Middle Distance. Le Corre werd uiteindelijk tweede in 3:18:03 en Ferris werd derde in 3:18:30. Heemeryck ging in de slotfase nog voorbij aan Stapley en werd daarmee sterk vierde in 3:18:47.

Namens Nederland stond Joost Friderichs aan de start. Hij werd zeventiende in 3:26:25.