In een wedstrijd waar vooraf veel over gesproken en gespeculeerd werd en waarbij op voorhand vooral werd gekeken naar drie wereldtoppers – Kristian Blummenfelt, Jelle Geens en Hayden Wilde – heeft Blummenfelt zojuist een overwinning geboekt waar minstens zo lang over nágepraat zal worden. In een rechtstreeks duel tussen wereldkampioenen in verschillende disciplines, en nadat hij tijdens het fietsen in een ogenschijnlijk geslagen positie kwam te rijden, was het Blummenfelt die zojuist Ironman 70.3 Geelong won.
Zou het tweevoudig Ironman 70.3 Wereldkampioen Jelle Geens worden, misschien T100 Wereldkampioen Hayden Wilde of toch Ironman én Olympisch Wereldkampioen Kristian Blummenfelt? Dat was de vraag waarop we het antwoord inmiddels weten, maar waar vooraf heel lang over werd gesproken. De druk bij de betreffende atleten groeide daarmee ongetwijfeld meer dan normaal, vooral toen de drie kemphanen ook nog eens bij elkaar kwamen te lopen en de wedstrijd dus daadwerkelijk man tegen man werd beslist.
Daar ging logischerwijs wel het een en ander aan vooraf; na een zwemonderdeel in rustig water waren het Trent Thorpe en Pierre le Corre die aan de leiding gingen. Zij werden met een zwemtijd van 21:21 minuut op vijftig seconden gevolgd door een grote groep, waar ook Geens, Wilde en Blummenfelt onderdeel van uitmaakten. Op de fiets gooide Wilde eigenlijk meteen de turbo’s aan, waardoor niet alleen Thorpe en Le Corre al in de eerste kilometers werden teruggepakt, maar de kopgroep ook van achteren verder en verder uitdunde.
Wilde en Geens doen Blummenfelt pijn
Halverwege het fietsonderdeel werd het publiek op verschillende moves getrakteerd, waarbij vooral Wilde en Geens elkaar regelmatig afwisselden en het tempo hoog hielden. Geen wonder ook, want alleen Jake Birtwhistle, Josh Ferris en Kurt McDonald volgden nog, terwijl Blummenfelt op een halve minuut achterstand bungelde. Duidelijk was meteen dat Wilde en Geens juist Blummenfelt geen kans wilden geven terug te komen – of zelfs in de buurt te blijven – en daarom leek het fietsen meer dan eens op sprinten dan op een enigszins behoudende duurrit.
Tijdens de tweede fietsronde bleef het tempo hoog en bleef Blummenfelt seconden verliezen. In de slotfase gaf Wilde nog wat extra gas, waardoor hij uiteindelijk bij iedereen wegreed, al had Geens ook mechanische pech en zat hij te pielen met zijn pedaal: wat er precies mis was blijft vooralsnog onduidelijk, maar het kostte de Belg hoe dan ook kostbare tijd.
Spannende halve marathon brengt beslissing
Toen Wilde aan de afsluitende halve marathon begon, had hij een voorsprong van 57 seconden op Geens en 1:02 minuut op Birtwhistle. Blummenfelt keerde als vierde terug op 1:33 minuut, samen met McDonald overigens. Toch bleek in de eerste loopkilometers al meteen dat de race echt nog niet gedaan was; zowel Geens als Blummenfelt liepen vrij snel in op Wilde. Geens naderde in de eerste vijf kilometer tot 35 seconden, terwijl Blummenfelt nog meer van zijn achterstand afsnoepte en nog maar 45 seconden achter Wilde zat – en daarmee dus ook bijna aanhaakte bij Geens. Birtwhistle lag ondertussen vierde op 1:10 minuut en kon vanaf dit punt dus niet meer met de drie favorieten mee, al hield hij de schade nog enigszins beperkt.
Nog geen twee kilometer later ging Blummenfelt al voorbij aan Geens en lagen de twee mannen nog maar twintig seconden achter Wilde. Precies bij het 10 kilometer-punt moest Wilde er aan geloven en zag hij Blummenfelt voorbij komen. Wat Wilde ook zag was dat Geens juist een gaatje had gelaten en dus haakte de Nieuw-Zeelander nog maar even aan bij Blummenfelt. Sterker nog, in wat een mentaal spelletje leek, nam Wilde zelfs kort weer de leiding terug, maar Blummenfelt ging daar meteen weer overheen en een kilometer later knapte het elastiek voor Wilde dan toch. Blummenfelt draaide op dat moment zijn pet achterstevoren, schakelde nóg een tandje bij en liep toen meter voor meter weg.
Het werden zware, maar ook mooie kilometers voor Blummenfelt, die luid werd aangemoedigd en richting finish soleerde. Hij won de race in een tijd van 3:30:24. Geens werd tweede in 3:31:23 en Wilde werd derde in 3:31:51.
