In een wedstrijd waarin de beelden geschoten leken door een mobiele telefoon en ook nog eens door een cameraman die leek te hopen dat kijkers zeeziek werden, waarbij commentatoren vanuit een badkamer leken in te spreken en waarbij tussentijdse timing volledig ontbrak, is Lisa Tertsch zojuist in het Spaanse Tarragona Europees Kampioen Standaard Afstand geworden. Dat de wedstrijd zo matig werd gepresenteerd is zonde, want het wedstrijdverloop was interessant genoeg om lang over na te praten.

De wedstrijd begon al meteen opvallend met een ander startbeeld dan we gewend zijn; de atletes zwommen eerst naar een ponton, waar ze niet óp stonden, maar in het water vóór hingen en dus uiteindelijk vanuit datzelfde water van start gingen. Al tijdens het zwemmen werd het veld aardig uit elkaar getrokken en dat was te zien toen op de fiets een kopgroep van dertien dames ontstond: Jolien Vermeylen, Paola Sacchi , Sian Rainsley, Mathilda Gautier, Lisa Tertsch, Bethany Cook, Roksana Slupek, Marta Kropko, Katie Rodda, Candice Denizot en Dana Prikrylova kwamen bij elkaar en probeerden een tijd lang een achtervolgende groep af te slaan. Dat lukte een kilometer of twintig, maar daarna sloot die tweede groep toch bij de koploopsters aan en bestond de nieuwe kopgroep ineens uit bijna 35 vrouwen. In deze groep waren beide Nederlandse deelneemsters – Babette Rosman en Barbara de Koning – niet te vinden.

Wie wel in die kopgroep reed, was de Finse Helena Knaapie: met nog een paar kilometer op de fiets te gaan, ging zij verrassend in de aanval en pakte ze een gaatje van twintig seconden. Toch hield dat niet lang stand, want eenmaal in T2 waren van die twintig seconden alweer acht tellen afgesnoept en tijdens de run kon ze niet mee met de snelste vrouwen.

Tertsch – op voorhand toch de grootste favoriet – begon het meest voortvarend aan het lopen en liep al snel naar de koppositie. Regerend Europees Kampioene Vermeylen had daarentegen een matige wissel en moest meteen in de achtervolging, maar liep binnen twee kilometer het gat naar voren dicht en sloot toen bij Tertsch aan. Dat deed ze niet alleen overigens, want ook Slupek en de Russische Valentina Riasova haakten aan bij de kopgroep van toen dus vier vrouwen.

Vanaf dat moment ontstond een boeiend steekspel tussen de vier, waarbij het tempo meer dan eens werd opgevoerd en waarbij de dames er alles aan deden de anderen te kraken. Met nog 2.5 kilometer te gaan gingen de koploopsters nog steeds zij aan zij, waarbij Vermeylen op ’t oog de meeste moeite leek te hebben met het tempo. Toch hield de Belgische aansluiting en werd de race met de meter spannender.

Riasova was uiteindelijk de vrouw die de eerste échte versnelling plaatste, maar die werd rap gepareerd door Vermeylen. Slupek was de eerste die moest lossen en uiteindelijk ging toch ook Riasova er af. Ondertussen bleven Vermeylen en Tertsch maar versnellen, tot Vermeylen de conclusie moest trekken dat Tertsch de sterkste was.

Tertsch won de wedstrijd in een tijd van 2:00:56, Vermeylen werd slechts twee seconden later tweede en Riasova werd weer een paar tellen later derde.

De Nederlandse De Koning werd uiteindelijk 37e op 6:25 minuut achterstand. Rosman werd 41e op 8:39 minuut.