Vijf uit vijf: Cassande Beaugrand heeft zojuist de WTCS Grand Final in Pontevedra gewonnen en na eerdere overwinningen in Alghero, Quiberon, London en Weihai heeft de Franse wereldster haar tweede wereldtitel volkomen ongeslagen te pakken. In een wedstrijd die bol stond van het spektakel, besliste Beaugrand de strijd ogenschijnlijk eenvoudig in haar voordeel tijdens de run.

De druk stond er uiteraard flink op bij Beaugrand; in 2024 werd ze eerder al wereldkampioen, maar vorig jaar gaf ze een bijna zekere tweede titel uit handen tijdens de laatste tien kilometer lopen. Ook dit seizoen begon nog niet volgens plan; de Olympisch Kampioene miste de eerste wedstrijden en begon vanaf Alghero dus aan een inhaalslag. Die inhaalslag ging echter zó goed dat Beaugrand vandaag uiteindelijk met het maximaal aantal haalbare punten wereldkampioene werd.

Crashes, atleten die kraken – volop spektakel

De WTCS Grand Final in Pontevedra stond ondertussen dus bol van spektakel: tijdens het zwemmen kwamen Bianca Seregni en Tilly Anema los en met een zwemtijd van 19:19 minuut pakten zij een voorsprong van ongeveer 25 seconden op de eerste achtervolgsters. Daar was geen reden tot paniek overigens, want Beaugrand, maar ook Lisa Tertsch en Beth Potter – allemaal in de klassementsstrijd om het eremetaal – zaten goed bij elkaar en zagen zich omringd door andere sterke vrouwen als Taylor Spivey, Laura Lindemann, Kate Waugh, Georgia Taylor-Brown, Kirsten Kasper en Jolien Vermeylen. Eén prominente atlete miste wel de slag: de Zweedse Tilda Mansson, bij aanvang van de Grand Final nog derde in het klassement, kwam pas op 1:16 minuut achterstand uit het water en eigenlijk was haar wedstrijd toen al gedaan. Datzelfde gold voor grote namen als Emma Lombardi en Leonie Periault.

Op de fiets ontstond al snel een kopgroep van zeventien vrouwen, maar die kopgroen dunde even snel ook weer uit. Toen de Poolse Roksana Slupek even niet oplette bij het drinken en tegen het voorwiel van haar voorstandster tikte, kwam ze hard ten val. In die val nam ze de Britse Sophie Evans mee en beide dames zouden niet veel later uit de wedstrijd stappen. Kort daarna moesten ook Jolien Vermeylen, Taylor Spivey en, misschien nog verrassender, Tertsch lossen.

Taylor-Brown werkt op de fiets, Beaugrand slaat toe in run

Ondertussen ontstond er in de kopgroep van toen nog tien vrouwen wat frustratie, vooral bij Taylor-Brown, die wilde armgebaren maakte en haar medestanders probeerde te overtuigen van extra kopwerk. Dat gebeurde vanaf dat moment wat meer, al bleef het de Britse die het leeuwendeel van het werk voor haar rekening nam. Dat werkte overigens goed, want de voorsprong op de eerste achtervolgsters werd alleen maar groter en ondertussen konden Anema en Selina Klamt vooraan ook niet meer mee.

De acht vrouwen die toen nog over waren in de verder uitgedunde kopgroep, bleven tot T2 bij elkaar, waar ze met bijna twee minuten voorsprong aan de run begonnen. Daar verdween meteen ook álle spanning, want Beaugrand liet Taylor-Brown nog wel de eerste tien meter aan de leiding lopen, maar daarna nam de topfavoriete de koppositie over en haar voorsprong zou vanaf dat moment ook alleen maar groter worden.

Beaugrand won de WTCS Grand Final in 1:50:52. Taylor-Brown werd tweede in 1:51:57 en Waugh werd derde in 1:52:23.

Namens Nederland stond Barbara de Koning aan de start. Zij beleefde een onzichtbare wedstrijd en werd 38e op 6:38 minuut achterstand.

Het WTCS-eindklassement: