Hij won tal van Ironman 70.3’s, maar een volledige Ironman winnen ontbrak nog op het verder zeer rijk gevulde palmares van Marten van Riel: tot vandaag, want de Belgische wereldtopper knalde zojuist naar een meer dan fantastische zege bij Ironman Lake Placid. In de sterk bezette race ging Van Riel eigenlijk de hele dag solo aan de leiding.
Voor Van Riel is de zege – zijn eerste ooit over de klassieke afstand dus – een voortzetting van een toch al geweldig seizoen; in april werd hij al tweede bij Ironman Texas en een maand geleden won hij Ironman 70.3 Elsinore. Al meteen tijdens het zwemmen liet Van Riel vandaag zijn intenties zien, toen hij samen met de Brit Fraser Minnican los zwom van de rest van de mannen en na iets meer dan 47 minuten kwamen de twee koplopers met een voorsprong van een kleine minuut op de eerste achtervolgers – Amerikanen Thomas Gordon en Ben Kanute – uit het water.
Op de fiets had Van Riel geen boodschap aan de ambities van Minnican, die echt wel probeerde aan te haken, maar daar niet in slaagde; al in de eerste kilometers nam de Belg solo de leiding en dat zou gedurende de volledige race niet meer veranderen. Toch bleef de wedstrijd spannender dan je op basis van die constatering zou verwachten, want ook al had Van Riel dus constant de koppositie, écht groot werd zijn voorsprong op de fiets niet.
Aanvankelijk bleef Kanute het kortst volgen, maar de sterk naar voren gereden Matthew Marquardt kwam al binnen de eerste vijftig kilometer voorbij aan zijn landgenoot, nam de tweede positie over en ging in achtervolging op Van Riel. Het verschil tussen de twee mannen schommelde constant tussen de twee en drie minuten en in de laatste kilometers op de fiets wist Marquardt zijn achterstand zelfs te verkleinen tot iets meer dan anderhalve minuut. De strijd leek zich toen al wel tot alleen deze twee mannen te beperken , want toen Trevor Foley samen met Kanute in derde en vierde positie de wisselzone binnenreed, was hun achterstand al ruim zeven minuten.
Zeker de eerste tien kilometer van de marathon bleef de spanning levend; Marquardt snoepte meer en meer van zijn achterstand af en naderde Van Riel tot net iets meer dan een minuut. Toch was die inhaalslag niet blijvend en zeker niet van al te lange duur; Van Riel liep onverstoorbaar door, Marquardt begon na kilometer tien toch weer tijd in te leveren. Dat gebeurde ineens in zo’n rap tempo, dat toen eigenlijk snel duidelijk werd dat Van Riel op weg was naar zijn eerste IM-overwinning ooit.
Van Riel won de wedstrijd in een tijd van 7:41:57, terwijl Marquardt tweede werd in 7:46:11. Kanute werd uiteindelijk derde in 7:58:23.
