Het zijn een aantal van de beste atleten ter wereld en allemaal – stuk voor stuk, geen uitzondering – willen ze aankomende zondag winnen bij The Championship. Tijdens de persconferentie die vandaag al plaatsvond werd één ding duidelijk: topatleten staan op scherp, hebben in hun voorbereiding alles gedaan om zo goed mogelijk te zijn en lijken klaar om zondag álles te geven.

Bij de mannen zijn er twee uitgesproken favorieten: de Brit Will Draper en de Duitser Frederic Funk. Draper gaat van start met startnummer 1 en dat is iets dat hij heel bijzonder vindt. “Dat had ik een paar jaar geleden nooit gedacht en het is nogal een reis geweest”, aldus de atleet die alleen al de afgelopen twee jaar meerdere Challenge Family races won en nog vaker op het podium eindigde. “Een aantal jaar geleden werd ik bij The Championship voor het eerst blootgesteld aan racen op het allerhoogste niveau: dat is me altijd bijgebleven. Dat ik dan uitgerekend hier met startnummer één mag starten, voelt heel speciaal.”

Funk op zijn beurt is bijna ‘Mister Samorin’, met inmiddels al zeven starts bij The Championship en drie keer een podiumfinish. Tot een zege kwam het echter nog nooit. “Het zou heel veel betekenen om hier eindelijk een keer te winnen, maar ik ga er wel met een andere mindset in. De afgelopen twee jaar heb ik, zo eerlijk moet ik zijn, eigenlijk geen prestatie neergezet waar ik echt blij mee was. De laatste weken lopen de trainingen echter weer heel goed en ik voel me zowel fysiek als mentaal top. De concurrentie hier is sterk en je moet echt de beste versie van jezelf zijn om tegenwoordig wedstrijden te kunnen winnen.”

Bij de dames lijken twee Duitse atletes – Caroline Pohle en Lena Meissner – de gedoodverfde favorieten te zijn. Meissner, nog niet zo lang actief op de langere afstand, heeft vooral heel veel zin om te racen. “Er zijn hier veel Age Groupers en veel publiek. En over deze afstand racen is echt iets dat ik voor mezelf doe, in plaats van voor een federatie. Daardoor voel ik iedere dag de drive om beter te worden. De race wordt interessant en ik kijk er erg naar uit.”

Voor Pohle wordt het wellicht vooral een emotionele dag. In 2023 was ze underdog en finishte ze als tweede, een jaar later ging het achthonderd meter voor de finish fout. “Ik wil gewoon naar de streep zondag en mijn innerlijke rust vinden. Ik ben mentaal en fysiek goed, heb een nieuwe coach en mijn trainingen gaan in de goede richting. The Championship wordt een belangrijke volgende stap in mijn weg richting Challenge Roth; mijn eerste Long Distance.”

Iemand die de beide Duitse dames wel eens zou kunnen gaan opjagen na het zwemmen, is Katrine Graesboll Christensen. De Deense atlete moet het niet van haar sterke zwemonderdeel hebben, maar is op de fiets en lopend regelmatig onnavolgbaar. “Ik hou van het jagen. Ik denk nooit aan de vrouwen achter me, alleen aan hoeveel dames ik kan inhalen. Ik hou van hard pushen: dit parcours past mij dan ook perfect”, aldus de atlete die met haar man en jonge dochter is afgereisd naar het iconische x-bionic sphere. “Alles is hier eenvoudig, het is echt een geweldige locatie. Het voelt bijna alsof we vakantie vieren.”

Ook bij de mannen zijn er deelnemers die niet direct tot de grootste favorieten worden gerekend, maar wel worden gezien als meer dan gevaarlijke outsiders. De Belg Pieter Heemeryck bijvoorbeeld, al heeft hij een lastige periode achter zich, nadat hij begin 2025 in Nieuw-Zeeland van de weg werd gereden en daarna eigenlijk nooit meer zijn beste vorm vond. “Alles veranderde toen in één seconde. Lang dacht ik dat het allemaal wel goed zou komen, maar na de aanrijdingen volgden blessures. Als het goed gaat, kent iedereen je, maar anders vergeten mensen je snel. Dat is lastig. Ik ben hier in ieder geval om te racen, heb hier al vaker goed gepresteerd, en dat wil ik nog een keer.”

Tekst gaat verder onder afbeelding

Will Draper is misschien wel dé favoriet voor de winst (Foto: Challenge Family)

Datzelfde geldt voor Kieran Lindars, die vorig jaar in de eindsprint nipt van Henry Räppo verloor, maar wel een aantal tellen voor Draper bleef en zo derde werd. “Ik hoop niet opnieuw op een sprintfinish, maar het toont wel hoe dicht het niveau bij The Championship op elkaar zit. We raceten een paar uur en uiteindelijk brachten slechts tien seconden het verschil tussen een tweede, derde of vierde plaats. Ik voel me nu goed en comfortabel over mijn huidige vorm en vindt de locatie geweldig om te racen.”

Ook Kurt McDonald zou zomaar eens voor een stunt kunnen zorgen. Twee jaar geleden werd hij veertiende, vorig jaar zevende. “Dus als ik nog een keer zeven plaatsen win, ben ik er”, lacht hij. “Ik hoop vooral dat ik dit jaar de laatste stap kan zetten die nodig is om bij de allerbeste atleten ter wereld te gaan horen.”

Nog even terug naar de vrouwen, waar de Britse Megan McDonald last-minute aan de startlijst werd toegevoegd en daarom de T100 Spain liet schieten. “Ik ken hier het parcours, dat echt zwaar is. Maar ook eerlijk en dat is precies waar ik naar uitkijk: een eerlijke swim, een eerlijke bike en een eerlijke run. Ik wil het tegen al deze vrouwen opnemen en hopelijk van voren racen. Mijn laatste trainingsblok was goed en ik voel dat ik klaar ben om te racen.”

Twee dames die het onlangs tijdens Challenge Salou nog tegen elkaar opnamen – Elisabetta Curridori won, Marta Sanchez stond op het podium – komen elkaar nu weer tegen. Beide dames geven aan zeker niet tot de grootste favorieten te behoren, maar zijn wel unaniem. “Iedere race is een kans om opnieuw alles te geven, en dat is precies wat we hier ook gaan doen.”