Er werd vooral rekening gehouden met topfavorieten Lucy Charles-Barclay en Kat Matthews, maar waar twee honden vechten om een been, gaat de derde er mee heen: dat gezegde was vandaag uitstekend van toepassing op Challenge Roth, waar de Zwitserse Alanis Siffert stuntte met een prachtige en voor velen onverwachte overwinning.

Tijdens het zwemmen gebeurde hetgeen al op voorhand op papier uitgetekend had kunnen worden: Lucy Charles-Barclay nam het initiatief, trok het veld al in de eerste meters uit elkaar en pakte dus solo de leiding. Toch was haar zwemtijd van 50:23 minuut niet genoeg om écht enorme verschillen te maken, want debutante Caroline Pohle volgde op 1:36 minuut als tweede richting T1 en direct in haar voeten lagen ook Alanis Siffert, Fenella Langridge en Daisy Davies. Voor de op voorhand als eveneens favoriet gebombardeerde atlete – Matthews dus – was er meer werk aan de winkel; zij ging als zevende richting fiets en had toen een achterstand van ruim zes minuten.

Terwijl Charles-Barclay doorgaans lang aan de leiding blijft tijdens het fietsen – zo niet zelfs tot de finish – was dat vandaag anders; al binnen de eerste kilometers reden Siffert, Davies en Pohle naar voren en het duurde niet lang voor ze de Britse topatlete hadden ingehaald. Daarbij viel vooral de agressieve rijstijl van Siffert op, die na zo’n veertig kilometer iedereen achter zich liet en na vijftig kilometer al een gat van één minuut op de andere drie dames wist te pakken. Ondertussen raakte Langridge veel tijd kwijt, maar lukte het ook Matthews niet om dichterbij te komen.

Wat volgde was een fietsonderdeel waarbij Siffert de toon bleef dicteren, maar Pohle en Charles-Barclay tot aan T2 op een minuutje achterstand bleven rijden. Alle andere vrouwen verloren fors tijd, want in de wissel richting marathon kwam Davies op 6:36 minuut binnen en Matthews zelfs pas na 12:27 minuut. Minstens zo opvallend was de wissel van Charles-Barclay, die er in T2 voor koos om een dixie in te duiken en daar haar trisuit om te wisselen voor een – we zouden het niet anders kunnen omschrijven – loopoutfit bestaande uit een topje en zwembroekje.

Met die outfit zou Charles-Barclay sneller moeten kunnen lopen en ook al liet ze Pohle inderdaad achter zich, bleek Siffert simpelweg onnavolgbaar. In de eerste kilometers werd haar voorsprong al een half minuutje groter en dat bleek slechts een voorbode voor wat nog zou komen. Siffert verzwakte nergens, maar dan ook écht nergens, en liep uiteindelijk naar een mooie overwinning in 8:09:09. Charles-Barclay werd tweede in 8:16:41 en Davies, die in de slotfase voorbij ging aan Pohle, werd derde in 8:27:19.

Op moment van schrijven lag de Nederlandse Morena Stevens al ruim een uur achter de snelste vrouwen.