Wandelend. Zwalkend. Meerdere keren op de grond vallend en iedere keer weer proberend op te staan en door te lopen: de beelden zullen niet snel worden vergeten en nog véél worden besproken, maar feit is wel dat Solveig Lovseth in de allerlaatste kilometer van het WK Ironman volledig bevangen werd door de hitte en daardoor een vrijwel zekere overwinning op Kona uit handen gaf. Taylor Knibb profiteerde optimaal en pakte uiteindelijk de winst en daarmee haar eerste wereldtitel Ironman op Kona. Lotte Wilms racete naar een meer dan solide twaalfde plaats.
Het zal een bizarre deja vu voor Taylor Knibb zijn geweest; vorig jaar ging de Amerikaanse atlete op een soortgelijke manier als Lovseth tegen de vlakte, waarmee zíj toen diegene was die een vrijwel zekere overwinning verloor. Dit jaar was er nog maar anderhalve kilometer te lopen toen Lovseth een voorsprong van 1:15 minuut op Knibb verdedigde, toen het volledig misging. Volledig gedesoriënteerd en zonder enige controle over haar eigen lijf, viel Lovseth meerdere keren tegen de grond, liep ze soms de verkeerde kant op en kon ze simpelweg helemaal niks meer. Ongeveer tien kilometer eerder ging het ook al mis voor Lucy Charles-Barclay die ook, en óók net als vorig jaar, werd bevangen door de hitte en niet meer door kon gaan. De ontknoping van het WK Ironman werd daarmee een bizarre.
Tekst gaat verder onder afbeelding
Dat Lucy Charles-Barclay het zwemonderdeel domineerde deed eigenlijk niet heel erg ter zake. Dat Taylor Knibb goed zwom, ongeveer anderhalve minuut toegaf maar op de fiets snel naar voren reed: het was allemaal bijzaak. Beide dames gingen vervolgens op de fiets een prachtig gevecht met elkaar aan, waarbij Knibb en Charles-Barclay elkaar meerdere keren afwisselden en niks op elkaar wilden toegeven. Het gaf sjeu aan de wedstrijd en zorgde voor spektakel.
Met nog zo’n vijftig kilometer te gaan, lukte het Knibb pas om Charles-Barclay écht te lossen. In die laatste kilometers wist ze haar voorsprong nog tot ruim drie minuten uit te breiden. Lovseth keerde als derde terug in T2 en had toen 4:48 minuut achterstand.
Knibb ging tijdens de marathon lang aan de leiding, maar Lovseth bleef maar tijd goedmaken. Na ongeveer dertig kilometer kwam Charles-Barclay geparkeerd langs de kant te staan en na 34 kilometer moest ook Knibb toekijken hoe Lovseth voorbij kwam gevlogen. De Amerikaanse leek moegestreden en begon rap tijd te verliezen: Lovseth leek op een zekere titelprolongatie af te stevenen.
Tot die laatste kilometer dus, waarin maar weer eens bleek hoe loodzwaar triathlon is en hoeveel profatleten van hun lichaam vragen.
Knibb won het WK Ironman – haar eerste – in 8:36:29. Laura Philipp, die de marathon met tien minuten achterstand begon, werd tweede in 8:39:34. Julie Derron werd derde in 8:46:25.
Wilms’ wedstrijd speelde zich wat buiten het bereik van de camera’s af, maar vooral de tweede helft was sterk. Na een ietwat teleurstellend zwemonderdeel voor de Nederlandse atlete, waarin ze behoorlijk wat minuten verloor, was Wilms eigenlijk zeer constant tijdens het fietsen. Tijdens de marathon verloor ze nog aanzienlijk tijd ten opzichte van de snelste dames, maar handhaafde ze wel een mooie twaalfde plaats. Wilms finishte in 9:09:48.
Top tien:
- Taylor Knibb: 8:36:29
- Laura Philipp: 8:39:34
- Julie Derron: 8:46:25
- Kat Matthews: 8:49:38
- Imogen Simmonds: 8:51:44
- Lisa Perterer: 8:52:54
- Hannah Berry: 8:59:41
- Solveig Lovseth: 9:02:09
- Anne-Sophie Pierre: 9:03:49
- Grace Thek: 9:06:37
Tijdens de wedstrijd hield 3athlon.nl een liveblog bij. Alle updates zijn hier terug te lezen.
