Het leek toch echt te gaan gebeuren: Vasco Vilaca was heel dicht in de buurt van zijn derde zege op rij, nadat hij eerder al de WTCS Samarkand en WTCS Alghero won en zojuist, op een paar honderd meter voor de finish van de WTCS Quiberon, de sprint inzette. Maar, Fransman Dorian Coninx had minder zin in opnieuw een Portugees feestje, zette alles op alles en trok de wedstrijd in een nu al historische eindsprint zijn kant op.

Die sprint, die eigenlijk al vijf kilometer lang werd aangezwengeld tijdens een minstens even bloedstollend looponderdeel, gaat de komende jaren ongetwijfeld nog veel voorbij komen in jaaroverzichten en trailers voor aankomende wedstrijden. Onder luid gejuich van veel publiek waren het namelijk Vilaca en Coninx die zij aan zij richting de finish gingen, heel even zelfs nog de ellebogen gebruikten, en met nog 150 meter te gaan beiden een opvallend geplaatste 180 graden draai moesten maken. Die draai zou uiteindelijk de definitieve doorslag geven; Vilaca verloor een beetje richting, ging zelfs nog licht door zijn enkel én struikelde half, en Coninx – die overigens de meters daarvoor ook al sterker leek – profiteerde er uitstekend van door op haast onmenselijke snelheid naar de finish te spurten. Daar trok hij de zege naar zich toe in een tijd van 53:16 minuut, op uiteindelijk één seconde gevolgd door Vilaca en op drie seconden door de eveneens Portugese Ricardo Batista.

Het was niet alleen de eindsprint die de wedstrijd spannend maakte; de race viel al vrij vroeg op de fiets in de plooi, toen een kopgroep van vijftien man ontstond. Op tien seconden volgde een tweede grotere groep, maar doordat er in deze groep veel te veel voor eigen succes werd gereden en te weinig als groep werd samengewerkt, werd de achterstand van dit veredelde peloton groter en groter, tot uiteindelijk dertig seconden in T2. Beide Nederlandse deelnemers – Ian Pennekamp en Gjalt Panjer – zaten ook in deze groep, al raceten beide mannen eigenlijk een enigszins onopvallende wedstrijd. Datzelfde gold overigens voor de Olympisch Kampioen Alex Yee, die er vandaag opnieuw niet aan te pas kwam.

Tijdens de run kwam met Vilaca, Batista, Coninx en de Italiaan Nicola Azzano al snel een groepje van vier man bij elkaar. Het tempo, eigenlijk constant gedicteerd door Vilaca en Coninx, lag écht hoog en zorgde ervoor dat er van achteren geen mannen konden aansluiten. Uiteindelijk leverde de reeds beschreven eindsprint dus de winnaar.

Ondanks dat de Nederlanders een ietwat onzichtbare race beleefden, finishte Pennekamp wel op een 23e plaats. Indrukwekkend is dat hij daarmee na drie wedstrijden in het WTCS-klassement binnen de top twintig staat. Pennekamp kwam op 51 seconden achter Coninx over de streep. Panjer werd dertigste op 1:18 minuut.