In een wedstrijd die volledig werd beslist tijdens een prachtige en spannende halve marathon, heeft Hayden Wilde zojuist het WK Ironman 70.3 in Nice gewonnen. De Nieuw-Zeelander was ouderwets sterk, domineerde de run en hield meerdere aanvallen van zowel Kristian Blummenfelt als Jelle Geens af.
Tijdens het zwemmen bleef nog een enorme groep atleten bij elkaar, aangevoerd door Seth Rider: de Amerikaan kwam na 23:28 minuut weer uit het water, maar zag toen dat een groep van maar liefst 27 wereldtoppers binnen 22 seconden van elkaar richting T1 mocht. Eigenlijk alle favorieten waren aanwezig, behalve Gustav Iden, die tegen een kleine achterstand van een aantal seconden opliep.
Tijdens het fietsen zagen we dezelfde beelden als die we ook tijdens het volledige WK Ironman in Nice zagen: de snelste mannen reden in een groot peloton en daarbij werd niet altijd eerlijk gereden. Dat loste zichzelf grotendeels op toen de lange klim van het fietsparcours begon, want toen werd de groep logischerwijs meer uit elkaar getrokken. Dat was in de eerste kilometers vooral te danken aan Josh Ferris en Jamie Riddle.
Toch wisselden meerdere mannen elkaar af en was het na dertig kilometer bijvoorbeeld Michele Bortolamedi die er nog maar eens aan begon te sleuren. Verschillende groepen werden gevormd, maar het was vooral opvallend dat de grootste namen niet direct konden aanhaken en hier en daar toch wel serieuze gaten lieten.
Eenmaal op de top van de klim en tijdens de afdaling terug richting Nice, veranderde dat. Onder andere Hayden Wilde en Rico Bogen kwamen toen naar voren gereden en samen met Lasse Nygaard Priester, Bortolamedi en Ferris vormden zij toen een kopgroep die ook tot T2 bij elkaar zou blijven. Eenmaal terug om de loopschoenen aan te trekken, volgde een sterk naar voren gereden Iden op 54 seconden, terwijl daar ook Casper Stornes, Samuel Dickinson, Riddle en Jonas Schomburg zaten. Titelverdediger Jelle Geens volgde als twaalfde op 1:55 minuut, samen met Marten van Riel, en Blummenfelt kwam als 16e terug met een achterstand van 2:29 minuut.
De objectieve kijker had toen al in de gaten dat Wilde de beste papieren leek te hebben op de overwinning en het was dan ook de Nieuw-Zeelander die meteen het initiatief nam tijdens het lopen. Toch kreeg hij snel bijval van Nygaard Priester en de Duitser begon meteen ook het tempo op te voeren. Beide mannen liepen zich los van de rest van het veld, maar daarachter ontstond een minstens zo spannende strijd: zowel Geens als Blummenfelt liepen zó hard dat ze rap in het veld naar voren liepen, maar even rap tijd begonnen goed te maken op de twee koplopers. Na acht kilometer lag Geens al derde en was zijn achterstand nog maar 55 seconden, terwijl Blummenfelt naar een negende plaats was gelopen en al bijna een minuut van zijn achterstand had afgesnoept.
Beide koplopers hadden door dat er van achteren gevaar loerde en voerden ongeveer halverwege de halve marathon het tempo ook nog maar eens op. Dat was meteen ook het moment dat Wilde wegliep bij Nygaard Priester, die simpelweg niet meer kon volgen. Dat was goed nieuws voor Wilde, net als dat het goed nieuws voor hem was dat zijn versnelling genoeg bleek om de opmars van Geens en Blummenfelt een halt toe te roepen. In de kilometers die volgden bleef het verschil tussen de mannen grotendeels gelijk.
Na 15 kilometer wist Geens ondertussen Nygaard Priester in te halen, maar precies op dát moment werd de Belg op zijn beurt ingehaald door een bijna vliegende Blummenfelt. Daarmee ging het volledige podium in de laatste kilometers dus op de schop, al bleef Wilde nog steeds de man met het virtuele goud in handen.
Toch werd de voorsprong van Wilde steeds kleiner; seconde voor seconde wist Blummenfelt dichterbij te komen en met nog drie kilometer te gaan, bedroeg het verschil tussen de twee kemphanen nog maar een halve minuut. In de wetenschap dat Blummenfelt constant zo’n tien seconden per kilometer sneller liep, mocht het publiek zich alvast opmaken voor een bloedstollend spannend slotstuk.
Dat werd het ook, al werd in deze fase wel duidelijk dat Wilde toch genoeg marge had om de overwinning te pakken. De Nieuw-Zeelander wist in de laatste kilometers zijn rug te rechten en de laatste aanval van Blummenfelt af te slaan. Daarmee liep Wilde naar de winst bij het WK Ironman 70.3 in Nice.
Wilde won in 3:50:51, Blummenfelt werd tweede in 3:51:09 en Geens derde in 3:52:40.
