In een wedstrijd waarin al werd gehoopt op een heerlijk onderonsje tussen de Australiër Matthew Hauser en Portugees Vasco Vilaca, kregen toeschouwers precies waar ze op hoopten. Toch draaide de eindstrijd van WTCS Hamburg om veel meer mannen, maar uiteindelijk waren het wel de twee op voorhand tot protagonisten gebombardeerde atleten die eerste en tweede werden. Voor Hauser was het de derde keer op rij winst in Hamburg. Nederlander Mitch Kolkman werd uiteindelijk mooi vijftiende.
Tijdens het zwemmen was het de Hongaar Mark Dévay die het initiatief nam en na 8:30 minuut alweer aan land klom. Na zijn 750 meter zwemmen lag het veld echter nog behoorlijk compact bij elkaar, waardoor er – ondanks een korte aanvalspoging van Matthew Hauser – een grote kopgroep bestaande uit net geen dertig atleten. In deze kopgroep zaten ook de twee Nederlandse deelnemers: Ian Pennekamp en Mitch Kolkman. Ondertussen misten een aantal grote namen juist de aansluiting, waaronder Hayden Wilde, Antonio Serrat Seoane, Morgan Pearson, Oliver Conway en David Cantero Del Campo, die allemaal in een tweede en dus achtervolgende groep terechtkwamen. Het verschil tussen deze groepen groeide uit tot ongeveer veertig seconden tijdens het fietsen.
Na een wat tumultueuze wissel, waarbij Csongor Lehmann zelfs nog even ten val kwam, was het de Spanjaard Alberto Gonzalez Garcia die als eerste uit de wisselzone kwam gesprint en dus de leiding nam in de eerste meters van het lopen. Meeste ogen waren echter gericht op Vasco Vilaca, want de klassementsleider in de WTCS werd ook vandaag weer gezien als waarschijnlijk de grootste favoriet. De Portugees had echter en slechte wissel en verloor daar kostbare seconden, al wist hij wel snel terug naar voren te lopen.
Vooraan vormde al snel een grote kopgroep, toen Gonzalez Garcia zijn koppositie niet kon vasthouden en onder andere Charles Paquet, Henry Graf en Matthew Hauser voorbij kwamen, gevolgd door nog zo’n tien mannen die allemaal raceten voor de winst. Onder hen dus ook Vilaca, waarmee een aantal van de topfavorieten bij elkaar kwamen te lopen. Overduidelijk het meeste initiatief werd in ieder geval genomen door Hauser, die overduidelijk niet de wens had om het rustig aan te doen.
Toch ging dat vandaag niet snel ten koste van de andere mannen, want halverwege de run was de kopgroep van zo’n tien man nog steeds intact en daarmee lag de strijd in de laatste 2.5 kilometer nog helemaal open. Hauser begon zich ondertussen wat meer achter de rug van Vilaca te verschuilen, die op zijn beurt ook zag dat Paquet af en toe brutaal de leiding nam.
Vilaca zag het even aan, maar nam alweer snel het initiatief terug en begon de duimschroeven meer en meer aan te draaien. Hier en daar wapperden wat mannen af, waardoor de kopgroep uitdunde tot uiteindelijk zeven man, ook nog eens allemaal met een andere nationaliteit: naast Vilaca en Hauser liepen ook Paquet, Graf, Connor Bentley, Nils Serre Gehri en Vetle Bergsvik Thorn vooraan. De laatste kilometer werd daarmee een ware thriller.
De eerste die een echt serieuze versnelling inzette was Paquet, die daarmee nog maar eens liet zien maling te hebben aan de grootste namen. Die versnelling was niet genoeg, want tweehonderd meter later kwam Hauser voorbij zetten met een vernietigende eindsprint, die opvallend vroeg werd ingezet. Met een paar honderd meter te gaan trok hij de volledige kopgroep echter totaal uit elkaar en uiteindelijk wist hij de wedstrijd op indrukwekkende wijze op zijn naam te schrijven: hij won in 50:07. Vilaca volgde drie seconden later als tweede en Graf werd derde op 8 seconden achterstand.
Kolkman finishte als vijftiende op veertig seconden achterstand. Ian Pennekamp kende een moeizame run en werd 35e op 1:31 minuut.
